Syntezatory, taśmy i studnia — jak powstał soundtrack Lion Quest

Od czego zaczęło się brzmienie gry

Ireneusz Falkowski dostał od nas jedno zdanie briffowe: „muzyka ma brzmieć jak grawitacja, która się złamała”. Pierwsze trzy miesiące to nie komponowanie, tylko nagrywanie samych dźwięków — spadające ciężarki, przeciągnięte struny basowe, hum z kabin magnetofonowych.

Dopiero na tych teksturach powstały melodie. Motyw studni — 14-sekundowa fraza na modułowym syntezatorze — jest w grze zaszyta w ~30 wariantach: jako melodia, jako bas, jako szum tła w menu. Gracze słyszą go nieświadomie przez całą kampanię.

Dlaczego analog zamiast bibliotek

„Biblioteki sampli brzmią idealnie, a my potrzebowaliśmy niedoskonałości”, mówi Ireneusz. Cały soundtrack powstał na sprzęcie sprzed ery DAW: syntezatorach modułowych, magnetofonach szpulowych i jednym rzadkim syntezatorze polskim z lat 80., który zespół wygrzebał w garażu.

Taśma była kluczowa — utwory przechodziły przez nią minimum dwa razy, żeby nasycić brzmienie. W niektórych fragmentach słychać lekki wow taśmy; to celowa artefaktość, która wzmacnia klaustrofobiczny klimat późnych rozdziałów.

Utwór nagrany w polu grawitacyjnym

Najbardziej eksperymentalna sesja to nagranie tematu Studni Głębi. Ireneusz zawiesił kontaktowy mikrofon na kablu nad prawdziwą betonową studnią w stodole i nagrał wibracje powietrza, gdy opuszczano na linie elementy konstrukcyjne. Surowy plik stał się warstwą rytmiczną utworu.

„Ten dźwięk ma akustykę, której nie syntetyzujesz”, tłumaczy kompozytor. Fragment trafił na stronę C winylu — to jedyny utwór na albumie, który ma nagraną, naturalną przestrzeń zamiast symulowanej.

Co słychać na winylu, czego nie ma w streamingu

Wersja winylowa została zmasterowana osobno — nie jest konwersją streamingu. Kompresja serwisów ścina harmoniczne z syntezatorów powyżej 15 kHz i spłaszcza subtelne wow taśmy; na płycie te warstwy słychać wyraźnie, zwłaszcza na stronie C.

Ireneusz przyznaje, że strona C — temat studni plus dwa bonusy — brzmi na winylu jak osobny utwór. To jeden z powodów, dla których wydanie 2×LP poszło tak dobrze: pierwszy pressing 1000 sztuk wyprzedał się w sześć tygodni.

Muzyka po DLC — co nadchodzi

Do każdej paczki Przepustki Sezonowej powstaje nowa warstwa — dla Studni Głębi Ireneusz nagrywał basy na żeńskim chórze przetworzonym przez granular delay. Efekt jest na tyle niecodzienny, że trafił też na wydanie cyfrowe albumu w wersji 2.0.

Jeden sekret na koniec: w finałowym poziomie kampanii muzyka znika całkowicie na 40 sekund — zostaje tylko szum studni. Ta cisza była najtrudniejszą decyzją soundtracku i to ona wywołuje najwięcej wiadomości od graczy.